|
Nieuws
Klik hier voor de actuele tussenstand in het NK Off ROAD RACING
Klik hier voor de wedstrijduitslagen in het NK OFF ROAD RACING
25 april 2012
Een nieuwe wedstrijd in het Nederlands Kampioenschap stond ons afgelopen weekend te wachten in Havelte. Door veel inspanningen van het DORRT – team van Herman Jasper en Evert Blaauw werd een geweldige wedstrijd neergezet. De wedstrijd werd verreden op een militair oefenterrein. Hier werd een parcours uitgezet van ongeveer 17 km. De ondergrond was voornamelijk zand. Het was een technisch en zeer snel parcours. Dit neemt niet weg dat het zeer zwaar was…
Zaterdag moesten 3 manches verreden worden van elk 5 ronden. In totaal was een manche ongeveer 85 km. De zaterdag begon goed, met een vierde tijd aan de finish van de 1e manche. Waar we zeer tevreden waren over de modificaties aan het veersysteem van afgelopen winter, werd die tevredenheid snel weggenomen tijdens de service aan de Tomcat. Bij het natrekken van de wielmoeren constateerden we daar de rubbers in de draagarmen van de achteras waren uitgeslagen. Zelf hadden we geen nieuwe rubbers bij ons, het einde van de wedstrijd leek in zicht, maar met medewerking van het team van ET Coevorden konden we de 3e manche weer starten. De 2e manche moesten we missen doordat we niet op tijd terug waren met de draagarmen, omdat we op en neer naar de werkplaats van ET Coevorden moesten om de rubbers in de draagarmen te persen. Wij waren overigens niet de enigen met problemen aan de auto, van de 31 gestarte auto`s in manche 1 waren een tiental die de 2e manche eveneens niet konden starten. De derde manche verliep net zo goed als de eerste totdat we een probleem kregen met een losse stoel. Na ongeveer 10 minuten konden we de laatste 2 ronden uitrijden. Bij aankomst in het servicepark bleek tot onze schrik dat nu de rubbers van de voorste draagarmen het begeven hadden. Ook nu kon het team van ET Coevorden ons helpen, we konden nog terecht bij de werkplaats omdat een behulpzame monteur van ET Coevorden bereidt was nog even te komen. Zondag kon er dus gestart worden. Zondag moesten er 2 manches verreden worden van ieder 4 ronden. De baan was nu iets langer, 18 km. Aan de start van de eerste manche waren we bang dat de baan net zo zwaar zou zijn als de derde manche van de zaterdag. Gelukkig bleek dit het tegendeel te zijn. Snelle lange stukken werden afgewisseld met korte zeer technische stukken. De twee manches op zondag konden we zonder problemen naar de finish rijden, wat ons wel voldoening gaf van het vele werk in de winter. Het nieuwe veersysteem van Peter Visser van Fox 4 Grip heeft zichzelf bewezen, nu kunnen we verder met het optimaliseren van andere componenten aan de auto.
Graag willen wij hierbij ook het team van ET Coevorden bedanken voor hun hulp het afgelopen weekend. Wanneer onze volgende wedstrijd zal zijn is nog even onbekend, maar we houden u op de hoogte!
28 september 2011
Ondanks veel straftijd toch zeer snel Vorige week dinsdag ging dan, eindelijk, de Transgothica weer van start. Evenals de vorige versies waren er bolides van Poolse, Deense en Nederlandse komaf. Dit Jaar waren er beduidend meer Nederlanders aan de start. Zoals vorig jaar waren wij en Herman en Evert er weer bij. Nu was het team van 4x4 centrum Ermelo ook uitgerukt. Ronald en Marcel stonden aan de start samen met twee teams uit Terschelling. Zij hadden zich voor de service bij team Ermelo aangesloten. Ook de vorige auto van Herman stond aan de start, dit keer reed Alfred van Beek en fungeerde Durk de Vries als zijn navigator. Dag 1, de woensdag, begon in de vroege morgen met een proloog van ongeveer 2 kilometer om de startvolgorde voor de 1e special stage van die middag te bepalen. Wij reden een redelijke tijd en konden voorin het startveld van start gaan. Ronald Schoolderman zat voor ons, de rest van de Nederlanders startte achter ons. De special stage had een lengte van 130 kilometer. Omdat we al sinds de Baja-challenge geen wedstrijdkilometers meer hadden gemaakt moesten we weer even de feeling te pakken zien te krijgen. Het was een stage met veel water en hoogteverschilletjes, waardoor de snelheid erg gedrukt werd. Ondanks dat hadden we het erg naar ons zin en reden we in de top 20 overall. Dit betekende dat we de volgende dag op dezelfde plaats mochten starten. Deze dag werden er veel straftijden uitgedeeld, wij zaten daar gelukkig niet bij. De tweede dag stonden drie stages op het programma. In totaal 220 getimede kilometers. De eerste stage begon weer als de dag van gisteren veel water en onvoorziene gaten maar toch een redelijk tempo. Na de eerste stage was er 40 minuten tijd voor service waar Toon en Jeffrey al op ons stonden te wachten. Echter hadden we geen stukken en we gebruikten de tijd om even wat te rusten, eten en drinken. Voor Ronald kwam de servicetijd als een geschenk uit de hemel, doordat hij het einde van de proef uit heeft gereden in de 4e versnelling omdat de versnellingsbak stuk was. In een knappe 60 minuten wisten de monteurs een nieuwe versnellingsbak te plaatsen en konden zij weer verder. De tweede stage was fantastisch, lange doorhalen, rechte paden en veel overzicht was het recept voor de mooiste stage van de rally. Er waren stukken bij waar de 5e versnelling maximaal gebruikt werd, prachtig! Ook nu was er weer tijd voor 40 minuten service. Helaas werd de start voor de derde stage voor alle deelnemers met 30 minuten verlaat. Dit kwam doordat de Toyota van het team uit Terschelling op een gevaarlijk punt naast het parcours was geraakt in de tweede stage. In de derde stage zou het parcours daar ook lopen en de organisatie besloot eerst deze auto te helpen waarna iedereen weer van start kon gaan. De derde stage was een combinatie van de voorgaande twee stages. Hier bleek een lastig navigatiepunt in verborgen te zijn waar we veel tijd verloren. Na veel zoeken wisten we toch na ongeveer 45 minuten het goede pad te vinden en reden we verder de stage probleemloos uit. Die avond bleken er toch wat gebreken aan de Tomcat. We besloten diverse oliën te vernieuwen, de achterveren te vervangen, een nieuwe schokdemper te plaatsen en hadden we een kapotte motorsteun. Dat laatste was door een beetje hulp van het RAYO-team ook snel opgelost. De derde dag stond een korte proef van 90 kilometer op het menu. Een eitje zou je zeggen na een dag met 220 kilometer. Hier ging het voor ons helaas fout. Na een kompaskoers gereden te hebben, maakte ik een navigatiefout, maar reden we nog steeds op een goed pad in het roadbook. Achteraf bleek dat we daar een extra rondje hadden moeten rijden en bij een cp 2 keer hadden moeten stoppen. Hierdoor misten wij één cp en dit kostte ons een half uur straftijd. Na 14 kilometer afgeweken te zijn kwamen we Per Bertelsen tegen. We besloten hem een tijdje te volgen. Echter na een paar kilometer stopten zei ook naast de baan, zij waren ook “lost in the forest”. Samen besloten we verder te gaan en na een paar kilometer wisten we weer waar we waren en konden we weer maximaal door gaan. Achteraf bleek dat we nog eens een half uur straftijd kregen voor “speeding” dit houdt in dat je te hard hebt gereden in een zone waar een maximum snelheid is ingesteld. Hiervoor kiest de organisatie voor de veiligheid van omwonenden. Eén kilometer te hard rijden kan al een penalty opleveren. Helaas, deze dag dus één uur straftijd. De vierde dag was er een special stage van 84 kilometer. Een prachtige dag met een combinatie van alle voorgaande dagen snelle paden, korte bochten, water en een stukje over de heide. Het liep perfect en we reden deze dag dan ook de snelste tijd. Later die avonds was de prijsuitreiking. Wij finishte als derde in onze klasse, één plaatsje achter Ronald. Achter ons stond Herman. De nummers 2,3 en 4 stonden binnen tien minuten van elkaar. Een prima resultaat gezien de straftijd van één uur. We willen graag ons serviceteam, Jeffrey en Toon, erg bedanken voor hun inzet deze week. We zijn klaar voor revanche volgend jaar! Kijk ook eens naar de spectaculaire foto`s van Janine van Kempen en Jeffrey Braam!
31 augustus 2011
De voorbereidingen voor de Transgothica 2011 zijn in volle gang!
Over 3 weken is het zover, dan gaat de 3e editie van de Transgothica in Polen van start. 21 tot en met 24 september staan er weer 4 dagen op het programma vol loodzware special stages. 600 KM vol spanning en sensatie over zand, gravel, asfalt en bospaden maken het een rally waarin alle dimensies in de off-road sport getoond worden. Zoals het er nu voor staat staan er 99 startende equipes aan de start in deze derde editie. Dit toont dat het een groeiende rally is doordat er ieder jaar weer meer startende teams zijn. De organisatie van de rally heeft ook dit jaar weer haar best gedaan de special stages weer specialer te maken dan vorig jaar! Dit jaar wordt de Transgothica verreden in het gebied tussen Borne en Sulinowo. Dit gebied ligt nabij Czarne, waar de 4x4 Baja Challenge werd verreden.
Na het goede resultaat begin juni tijdens de 4x4 Baja Challenge zijn we er extra op gebrand de Transgothica ook weer tot een goed einde te brengen. De concurrentie heeft in de tussentijd niet stil gezeten, dus blijft het weer afwachten wat we over drie weken aan de start zien staan.
We houden u op de hoogte.
7 juni 2011
Heer en meester... Soms zijn er dagen, dan valt alles op zijn plek en komt alles uit. Afgelopen weekend bij de 4x4 Baja – Challege in Polen was dit voor ons het geval. Van de ruim 50 startende auto`s kwam de Tomcat als eerste over de finish, met een gat van ruim een half uur op nummer 2, over 1 ronde deden we onge veer een half uur. Zaterdag begon met een massastart. De organisatie had de auto`s verdeeld in meerder klassen. Wij startten in de eerste klasse. Dat betekende dat we ook in de eerste startrij mochten plaatsnemen, met nog zes anderen naast ons. Vanuit een benarde situatie wisten we toch de koppositie te pakken en als eerste de rechtse bocht te nemen. Door de droogte was er veel stof, hierdoor waren de zes achter ons in de eerste bocht het spoor al bijster doordat ze simpelweg niets meer konden zien. Wij hadden vrij baan en het gas kon onderin. We hielden de koppositie zaterdag goed vast, maar na 3 ronden kwam er in grijze Jeep in uit het stof achter ons naar voren. We moesten hem jammer genoeg laten gaan, wetende dat er zondag nog 200 kilometer gereden moest worden. Het was een prachtig parcours. Korte technische stukken gecombineerd met het genot van kilometers lange stukken van gravel en bospaden, waarbij het gas volledig onderin kon. Na zes ronden van 34 kilometer gereden te hebben konden we terug naar het bivak. Een 2e tijd, zeker niet slecht gezien het startveld. Na het nodige servicewerk was het weer tijd voor de briefing voor zondag. Daar werd al snel duidelijk dat we niet de 2e maar de 1e tijd gereden hadden. Dit doordat de plotseling in de spiegel opgedoken Jeep een tijdstraf gekregen had van een half uur. Hij miste een van de 14 cp`s in het parcours. 12 minuten voorsprong op nummer 2 was het resultaat van zaterdag. Zondag mogen we als eerste weg. Niels Hatzmann en Sasja Ligtenberg sloten de dag af met de 5e tijd in hun klasse. Een prima resultaat met 7 bloedsnelle pajero`s en vele anderen naast hen. Zondagmorgen werd als snel duidelijk dat de o zo snelle Jeep stukken had (niet verbazing wekkend overigens) en dus `s middags niet zo startten. Dan startten we naast nummer 3 was onze gedachte, maar dit bleek anders. We mochten alleen als eerste van start. De rest startten in groepjes van 2 auto`s om de minuut. De route van zondag was de route van zaterdag, maar dan in tegengestelde richting. We konden de eerste ronden vol gas rond omdat we geen last hadden van het stof van onze voorgangers, een groot voordeel. De nummer twee, eveneens een Tomcat, bleef ons de eerste 2 ronden goed bij en liep zelfs een beetje op ons in. Na de 3e ronden waren we hem ineens kwijt. Aan het einde van ronde 3 zagen we hem dan ook met pannen naast de baan staan. Toen begon het grote rekenwerk. We hadden zaterdag een gat van 18 minuten op de nummer 3 in het klassement. Dus moest hij ons eerst inhalen en dan nog eens meer dan 18 minuten bij ons wegrijden om ons van de overwinning te houden. We besloten wat gas terug te nemen om zo de auto zo min mogelijk te belasten en dus de finish te bereiken. Er volgenden 3 foutloze ronden waarin we de nieuwe nummer 2, een Poolse Mercedes G ORC niet meer hebben gezien. Sterker nog, we bleken onze voorsprong nog eens met 12 minuten uitgebreid te hebben. Aan de finish stond ons serviceteam (Toon, Jeffrey, André en onze fotografe Janine) ons al op te wachten met een heerlijk en verdiend blikje wonderwater. Niels en Sasja sloten het weekend af met de 8e tijd in hun klasse, goed gedaan! Kijk voor het verslag van Niels en Sasja eens op http://4x4drechtsteden.nl/ Voor ons is dit de bekroning op een lange winter met veel sleutelwerk. We hebben een winnaar gebouwd! We willen ons serviceteam en in het bijzonder Toon en Jeffrey ontzettend bedanken. Zonder hun had het weekend er waarschijnlijk heel anders uitgezien. Jongens bedankt! Team Racemij
27 april 2011
De grote vuurdoop...
Nadat we woensdag en donderdagmorgen alle spulletjes bij elkaar hadden gezocht en hadden ingeladen was het dan eindelijk zover; we zijn onderweg naar Hohenmölsen, een dorpje nabij het Duitse Leipzig. Voor ons was de Baja – Saxonia begonnen. Net als voorgaande jaren heeft de organisatie hier een route uitgezet van ongeveer 33 kilometer. Vorig jaar was het erg nat en glibberig, het jaar daarvoor was het mistig van de stof en het jaar daarvoor lag er sneeuw. Wat stond ons dit jaar te wachten?! Met ongeveer 70 startende Nederlanders waren we goed vertegenwoordigd en zou een van ons net als afgelopen jaar weer een prijs weten te bemachtigen? Een ding is zeker; we hebben er zin in!
Net als in Polen was Toon van de Logt aan onze zijde om de nodige hand en span diensten te verzorgen, voor de service en natuurlijk voor de gezelligheid. Deze keer was ook Emiel Banken van de partij. Hij heeft in de aanloop naar dit evenement meegeholpen om de auto op tijd af te krijgen en zou tijdens de Baja – Saxonia ons team komen versterken.
Bij aankomst in het bivak bleek dat we niet de enige waren die op donderdag waren vertrokken. Een dertigtal teams waren er al het hadden alle spullen al uitgepakt. Wij besloten een plaatsje te zoeken bij de andere Nederlanders en begonnen de spullen uit te pakken. Tenten overeind, de caravan goed zetten en de biertafel onder de tent. Het is tijd voor een welverdiend biertje. Er volgden er nog een aantal waarna we besloten om half 5 toch maar wat rust te gaan pakken. De volgende morgen was het bivak al aardig volgelopen en er kwamen er steeds meer bij. Na een goed ontbijt en een lekker bakkie koffie gingen we maar eens inschrijven en keuren. Beiden bleken geen probleem te vormen en we konden starten. We moesten nog het een en ander nalopen aan de auto en er moesten ook nog wat gebruikelijke stickers aangebracht worden. Verder was het deze dag lekker van het prachtige weer genieten en de binnenkomende teams begroeten. Na een goed verzorgde barbecue van onze kok (zijn naam houden we geheim want zijn vrouw mag dit niet weten, want dan moet hij voortaan iedere dag het eten bereiden) gingen we vroeg naar bed, we hadden immers nog twee zware dagen voor de boeg. Zaterdag waren we al vroeg wakker. Alfred zou nog een laatste controle uitvoeren aan de Tomcat, Gydo heeft het routebook nog eens goed doorgenomen en onze monteurs boden Alfred een helpende hand. We moeten om drie minuten voor half twee bij de voorstart zijn, om tien minuten later daadwerkelijk van start te gaan. Om half twaalf begon het bij mij al te kriebelen (wat voor Alfred niet anders was), is het goed wat we gebouwd hebben de afgelopen 5 maanden? Zit alles wel goed vast en staat overal olie op? Zijn we niets vergeten? Om een uur kon ik het niet meer houden en zei tegen Alfred; “We gaan naar de voorstart, ik ben er klaar mee!” Dit vond Alfred ook een strak plan en weg waren we. Bij de voorstart gebruikten we de resterende tijd nog even om de gordels nog eens goed vast te trekken. Het is dan 13:21, 13:22, 13:23 het lijkt wel uren te duren. Maar dan is het toch eindelijk 13:27, we zijn van start. Een korte verbindingsroute naar de start volgt, waarna we gaan opstellen voor het echte startschot. Twee om twee wordt er gestart, maar wij starten alleen omdat het team dat eigenlijk naast ons zou staan er niet was. 13:36, we rijden naar de streep, kijken elkaar nog eens aan en ja, we zijn er klaar voor. Half minuutje, 20 seconden, 10 seconden, 5 seconden, 4, 3, 2, 1, GAS!!! De route bestaat uit voornamelijk korte stukken, 200 tot 500 meter en dan weer de volgende bocht. In de route is ook een stuk op kompas. We rijden zes ronden om in totaal ongeveer 200 kilometer te rijden. Het gaat perfect, weinig navigatiefoutjes en de auto voelt goed aan. We rijden voor ons gevoel een goed tempo, maar we kunnen veel sneller. Door het vele stof is het gekkenwerk om te versnellen omdat we dan gewoon niets meer kunnen zien. Als er even niemand voor ons reed bleek ook dat we het gat naar de volgende binnen no-time hadden dicht gereden en dan begon het stofhappen weer totdat onze voorganger ruimte maakte zodat we konden inhalen. Het gaat lekker. Na een goed verlopen race kwamen we na zes ronden zonder schade over de finish. “Dat ging goed!” “Ja, we hebben lekker gereden.” Bij binnenkomst in het bivak ga ik meteen uitchecken, waarna ik meteen een voorlopige tijdmeting meekrijg. 3 uur en 54 minuten was de overall tijd. Voor ons gevoel een super tijd. Daar komt Leon de Wit aangelopen… “Ging alles goed?” “Ja, het ging super!” “O, ja?” vraagt Leon. “Hebben jullie CP1 ook dan?” “Ja, volgens mij wel” Ik pak de lijst erbij en laat hem aan Leon zien. “Nee, jullie hebben CP1 niet!” “Wat?” De eerste CP blijkt in de kompasroute verborgen te zijn. Waar wij telkens links langs het water op reden, moesten we dus blijkbaar rechts tussen de bomen door. Zes uur tijdstraf was het oordeel van de organisatie, maar doordat we niet de enige waren reden we uiteindelijk nog een 23e tijd op zaterdag. Toon en Emiel gaan de Tomcat wassen en tanken, ondertussen genieten wij van een heerlijk biertje na alle stof die we onderweg hebben gehad. `s Avonds hebben we de Tomcat nagekeken en eveneens genoten we weer van een heerlijke barbecue. We gingen vroeg naar bed, want we waren allemaal volledig gesloopt.
Zondagmorgen stonden we rond negen uur weer op. Even ontbijten, het routebook doornemen en een laatste check uitvoeren aan de Tomcat en we waren er weer klaar voor. Deze keer moeten we om 13:16 bij de voorstart staan. We starten deze keer naast de Toyota rav van Team 4x4 centrum Ermelo. Bij het rijden naar de start vraagt Alfred; “wat is het eerste plaatje?” “900 meter schuin links” antwoord ik. “Oké, dan gaan wij aan de linkse kant van de weg staan.” Erg tactisch. Achteraf bleek het niet nodig, want na een paar honderd meter waren we ze al kwijt. Ook deze keer zat er een kompasroute in, maar doordat een motorrijder ( die we de dag daarvoor geholpen hadden met een lekke band) mij even had geïnstrueerd bleek het deze keer geen probleem om CP1 te vinden. We maken onze rondjes tot na twee ronden de rode vlag wordt gegeven, er is iets gebeurd! Nadat we zijn uitgestapt krijgen we te horen dat er een auto is afgebrand en dat deze op het parcours staat. Na ongeveer drie kwartier stilgestaan te hebben gaan we weer rijden. Twee ronden later blijkt de benzine meter ineens wel erg snel weg te zakken. Het lijkt wel of we een lek hebben en we benzine verliezen. We besluiten te stoppen waar ook Thijs Vincent kapot staat. We kijken even onder en in de auto maar kunnen niets vinden. Daarna kijken we nog even naar de schade van Thijs Vincent en we rijden verder. Ongeveer een ronde later schieten we rechtdoor bij een bocht na een navigatiefout. Bij het wegrijden horen we ineens een raar geluid. We besluiten weer te stoppen om te kijken wat er aan de hand is. Het lijkt in de motor te zitten, maar na wat testjes blijkt het de versnellingsbak te zijn. We kijken elkaar aan; “wat doen we?” “Kunnen we verder rijden?” “Ja, we kunnen het hoogstens verder slopen.” Oké, Dan gaan we verder!” We rijden onze ronden verder probleemloos uit en rijden naar een 14e plaats deze dag. Overall eindigen we als 24e. Een goed resultaat, gezien het deelnemersveld en ondanks de zes uur tijdstraf van een dag ervoor. We hadden gehoopt op iets meer, maar we kijken terug op een geslaagd evenement, een zeer goed georganiseerde rally en een goed leermoment met de ‘nieuwe’ auto.
Onze volgende wedstrijd zal de Baja – Challenge worden, die verreden wordt op 4 en 5 juni in het noorden van Polen.
19 april 2011
Readt for take-off...
De afgelopen weken is er met man en macht gewerkt om op tijd klaar te zijn voor de Baja – Saxonia. En ja…. Het is gelukt. Hieronder het resultaat!
Voor de mensen die iets `missen’, de rest van de belettering word morgen op de valreep alsnog aangebracht!
We zijn er helemaal klaar voor en hopen dat we u in de loop van volgende week goed nieuws kunnen brengen.
Zoals jullie wellicht al weten staat de start van het Nederlands Kampioenschap Off-Road Racing weer voor de deur. Aankomend weekend zullen de eerste twee wedstrijden van het Nederlands Kampioenschap verreden worden op het bekende strand in Velsen. De Tomcat van team Racemij zal hier niet aan de start verschijnen. Door de drukke agenda`s deze winter en de vele werkzaamheden die voor de Tomcat gepland waren is het ons, tot onze grote teleurstelling overigens, niet gelukt om de auto te volledig te prepareren voor de wedstrijden in Velsen. Hieronder ziet u enkele foto`s van de voortgang van de werkzaamheden aan de Tomcat.
Zoals het er nu naar uitziet zullen we in april wel aan de start staan in Hardenberg, om dan de auto te testen voor de Baja – Saxonia die verreden zal worden 22 t/m 24 april in het Duitse Leipzig. Er is, zoals te zien op de foto`s nog veel werk te verzetten en er zullen dan nog de nodige uurtjes in gaan zitten. Des al niet te min zijn we zeer gemotiveerd om weer een jaar de competitie op te zoeken met de andere teams. Dit jaar zal bij ons meer de nadruk gaan liggen op de prestaties in de buitenlandse wedstrijden, mede doordat we nu de eerste twee wedstrijden in het NK al gaan missen. Volgens het regelement heeft ieder team één schrapresultaat per jaar. Dat betekent dat wanneer we niet startten in Velsen we al één wedstrijd zonder punten komen te staan en dat ons schrapresultaat voor dit jaar ook al is vergeven. We hopen u te zien in Hardenberg op 18 & 19 april aanstaande. |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
